Materialien 1984
Mei Bapa
Seit a paar Wochn is a wia vaändat
seit a paar Wochn is a wida jung
ea flackt im Rasn hintn in da Sonna
und sogt, s Arbeitn is eam fui z dumm
ea trogt Blue Jeans und die Hor wachsn eam in sei Gnack
ea strahlt übers ganze Gsicht
und d Kotlettn tragt a wia da Elvis Presley
i woaß net, wos is mit meim Bapa passiert
sei Auto hod a a scho lang nimma gwaschn
statt dem macht er jetz Joga jedn Tag um Oans
ea hod an Ohrring und a Bagwahn-Kettn
ja und auf die is a so unhamlich stoiz
da Rasn deaf nimma gmaht wern – ea bracht Wildnis
hod a neili zu unsam Nachbarn gsagt
und wei dea bled daher gred hod
hod ea sei Hosn obizong
und eam an nackertn Oarsch umi zoagt.
Mei Papa hod an Marihuanabam
seit dem is dea Typ wieda völlig normal
mei Papa raucht jedn Tog an Eima voi Shit
und i ois brave Bua – i rauch natürlich mit.
„Geh weida Buali“, hod a neili amoi gsogt zu mia
„hau di zuawa, jats rauch ma uns gscheid ei“
ea hod an roudn Libanesn übern Tisch uma gschom
i hob ma denkt, daß i s nimma dagneiß
und wia ra zua war wia a Nosn im Winta
hod a sei Zidan, sei Zidan viara zarrt
hod an Wahnsinns Saund durch Reichahoi gjagt
da hom si d Ohrwaschl im Dreieck draht.
ea is a lustigs Birschal worn – mei Bapa
und a mei Oma, die raucht fleißig mit
des war a Arbat, bis ma die so weit ghabt ham
aba zum Schluß hod sie s doch no kapiert
drum wachsn jatzd in unsam Rasn, wo da Bapa oiwei liegt
d Marihuanabam in Himmi nauf
und jedn Tog in da Fruah sigst as flacka, de zwoa
eingehüllt in blauem Rauch.
Mei Voda hod an Marihuanabam
seit dem is da Typ wieda völlig normal
mei Voda raucht jedn Tog an Eima voi Shit
und wei mia brave Kinda san – rauch ma olle mit.
Hans Söllner
Mittschrift bei einem Konzert